PE w sprawie praw rdzennej ludności #
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lipca 2018 r. w sprawie łamania praw rdzennej ludności na świecie, w tym masowego wykupu gruntów rolnych (2017/2206(INI)) # | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Parlament Europejski, #– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC) oraz inne traktaty i instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dotyczące praw człowieka, w szczególności Deklarację praw ludów tubylczych przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 13 grudnia 2007 r., – uwzględniając Konwencję nr 169 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej, przyjętą w dniu 27 czerwca 1989 r., – uwzględniając europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, – uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, – uwzględniając art. 21, 22 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, – uwzględniając strategiczne ramy UE dotyczące praw człowieka i demokracji, przyjęte przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 25 czerwca 2012 r., oraz plan działania UE w dziedzinie praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019, przyjęty przez Radę w dniu 20 lipca 2015 r., – uwzględniając deklarację ONZ o obrońcach praw człowieka z 1998 r., – uwzględniając wytyczne Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka, w szczególności wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka, oraz Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR), – uwzględniając wszystkie swoje rezolucje w związku z przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie sytuacji Indian Guarani-Kaiowá w brazylijskim stanie Mato Grosso do Sul(1), – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie Hondurasu: sytuacja obrońców praw człowieka(2), – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie Tanzanii, w szczególności kwestii zawłaszczania ziemi(3), – uwzględniając roczne sprawozdanie dotyczące praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2016 oraz politykę Unii Europejskiej w tym zakresie(4), – uwzględniając rezolucję Zgromadzenie Ogólnego ONZ nr 69/2 z dnia 22 września 2014 r. w sprawie przyjęcia dokumentu końcowego Światowej Konferencji na temat Ludów Tubylczych, która odbyła się w 2014 r.(5), – uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 71/178 z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie praw ludów tubylczych, a w szczególności jej ust. 13, w którym rok 2019 ogłoszono Międzynarodowym Rokiem Języków Tubylczych(6), – uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw ludów tubylczych dla Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 8 sierpnia 2017 r.(7), – uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ nr 26/9 z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie utworzenia międzyrządowej grupy roboczej o nieograniczonym składzie, której rolą będzie opracowanie prawnie wiążącego międzynarodowego instrumentu w celu uregulowania działalności spółek międzynarodowych i innych przedsiębiorstw w odniesieniu do praw człowieka(8), – uwzględniając proces sporządzania przez międzyrządową grupę roboczą o nieograniczonym składzie deklaracji w sprawie praw ludności wiejskiej i innych ludzi pracujących na obszarach wiejskich, oficjalnie zapoczątkowany przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 13 października 2015 r.(9), – uwzględniając agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r., – uwzględniając Konwencję ONZ o różnorodności biologicznej przyjętą w dniu 22 maja 1992 r., – uwzględniając porozumienie i plan działania z Durbanu przyjęte na V Światowym Kongresie Parków Narodowych zorganizowanym przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody w 2003 r.(10), – uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 19 października 2004 r. w sprawie wytycznych UE w zakresie wsparcia projektowania i reformowania polityki gruntowej w krajach rozwijających się (COM(2004)0686), – uwzględniając dobrowolne wytyczne Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa w sprawie odpowiedzialnego zarządzania tytułami prawnymi do gruntów, łowisk i lasów w kontekście krajowego bezpieczeństwa żywnościowego zatwierdzone przez Komitet ONZ ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego w dniu 11 maja 2012 r.(11), – uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie planu działań UE na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) zatwierdzony w 2003 r. (COM(2003)0251) oraz dwustronne umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczące egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa zawarte przez UE z krajami partnerskimi, – uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz inicjatywę ONZ Global Compact, – uwzględniając zasady z Maastricht wydane w dniu 28 września 2011 r., w których wyjaśniono ekstraterytorialne zobowiązania państw na podstawie obowiązującego prawa międzynarodowego(12), – uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 maja 2017 r. w sprawie ludów tubylczych(13), – uwzględniając postanowienia dotyczące praw człowieka zawarte w umowie z Kotonu, – uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini wydane w dniu 9 sierpnia 2017 r. z okazji Międzynarodowego Dnia Ludności Tubylczej na Świecie(14), – uwzględniając swoją decyzję dotyczącą nominowania do Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli w 2017 r. Aury Lolity Chavez Ixcaquic, będącej pierwszym w historii obrońcą praw człowieka ludów tubylczych nominowanym do tej nagrody, – uwzględniając porozumienie paryskie z dnia 12 grudnia 2015 r. w sprawie zmiany klimatu, – uwzględniając wspólny wewnętrzny dokument roboczy z dnia 21 września 2015 r. zatytułowany „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: jak odmienić los dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020?” (SWD(2015)0182), – uwzględniając rezolucję 64/292 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 3 sierpnia 2010 r. w sprawie prawa człowieka do wody i urządzeń sanitarnych(15), – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie odpowiedzialności przedsiębiorstw za poważne naruszenia praw człowieka w państwach trzecich(16), – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2017 r. w sprawie korupcji i praw człowieka w krajach trzecich(17), – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie działań UE na rzecz zrównoważonego rozwoju(18), – uwzględniając art. 52 Regulaminu, – uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych, a także opinie Komisji Rozwoju oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0194/2018), ![]() A. mając na uwadze, że według szacunków całkowita populacja ludów tubylczych obejmuje ponad 370 mln osób żyjących w ponad 70 krajach świata, co stanowi ok. 5 % ludności świata ogółem, a także mając na uwadze, że istnieje co najmniej 5 000 różnych ludów tubylczych; mając na uwadze, że mimo ich rozproszenia geograficznego ludy te stoją w obliczu podobnych zagrożeń i wyzwań; B. mając na uwadze, że ludy tubylcze utrzymują niepowtarzalną więź z ziemią i środowiskiem, w którym żyją, dzięki wykorzystywaniu dostępnych zasobów naturalnych do ustanowienia wyjątkowych systemów wiedzy, innowacji i praktyk, co z kolei kształtuje zasadniczą część ich tożsamości i duchowości oraz ma ogromne znaczenie dla zachowania i zrównoważonego wykorzystania różnorodności biologicznej; mając na uwadze, że tradycyjna wiedza ludów tubylczych w znaczący sposób przyczyniła się do rozwoju ludzkości; mając na uwadze, że komercjalizacja i/lub marginalizacja wiedzy ludów tubylczych zagraża ich roli jako tradycyjnych posiadaczy i strażników tej wiedzy; C. mając na uwadze, że wspólne prawa ludów tubylczych opierają się na tradycyjnym zajmowaniu przez te ludy ich terytoriów, oraz mając na uwadze, że poczucie przynależności do tych terytoriów nie pokrywa się z koncepcją własności w powszechnym rozumieniu w społeczeństwach zachodnich; D. mając na uwadze, że terytoria tradycyjnie zamieszkiwane przez ludy tubylcze zajmują ok. 22 % powierzchni lądów na świecie i szacuje się, że występuje na nich 80 % różnorodności biologicznej planety; mając na uwadze, że terytoria, na których zamieszkują ludy tubylcze, stanowią ważną barierę dla wylesiania; mając na uwadze, że cały biom lasów tropikalnych zamieszkałych przez ludy tubylcze i społeczności lokalne przyczynia się do pochłaniania dwutlenku węgla, co sprawia, że lasy te są cennym elementem każdej strategii ukierunkowanej na rozwiązanie problemu zmiany klimatu; mając na uwadze, że ludy tubylcze są najbardziej narażone na negatywne skutki wywołane zmianą klimatu ze względu na ich bliskie związki z ziemią i styl życia, który jest bezpośrednio zależny od stałej dostępności zasobów naturalnych; E. mając na uwadze, że ziemia jest podstawowym, ograniczonym i nieodnawialnym zasobem naturalnym, stanowiącym nieodzowny element naturalnego bogactwa każdego kraju; F. mając na uwadze, że traktaty dotyczące praw człowieka uznają prawo ludów tubylczych do ziemi i zasobów ich przodków i nakładają na państwa obowiązek przeprowadzania w dobrej wierze konsultacji z ludami tubylczymi w celu uzyskania ich dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody w odniesieniu do projektów, które mogą mieć wpływ na tradycyjny sposób życia ludów tubylczych, mogą zagrażać zasobom naturalnym, które ludy te tradycyjnie uprawiają i od których w dalszym ciągu zależą, lub mogą prowadzić do przymusowego wysiedlenia ich populacji, a w rezultacie do utraty ich szczególnego dziedzictwa kulturowego – zarówno materialnego, jak i niematerialnego; mając na uwadze, że tego rodzaju konsultacje powinny mieć miejsce przed przyjęciem i zastosowaniem środków ustawodawczych i administracyjnych, zgodnie z prawem ludów tubylczych do samostanowienia, co wiąże się z ich prawem do posiadania, wykorzystywania, rozwoju i kontroli gruntów, terytorium, wód oraz zasobów morskich i innych; mając na uwadze, że ludy tubylcze mają prawo do swobodnego określenia swojego statusu politycznego oraz do swobodnego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturowego, a także do swobodnego korzystania ze swoich bogactw i zasobów naturalnych i w żadnym wypadku nie mogą być pozbawiane środków utrzymania; G. mając na uwadze, że w przyjętej przez ONZ Deklaracji praw ludów tubylczych uznaje się zbiorowe i jednostkowe prawa ludów tubylczych, w szczególności prawo do gruntów, mienia, zasobów naturalnych, terytoriów, kultury, tożsamości i języka, a także do zatrudnienia, zdrowia, kształcenia oraz do swobodnego wyboru statusu politycznego oraz rozwoju gospodarczego; H. mając na uwadze, że zbiorowe i jednostkowe prawa ludów tubylczych są stale łamane w różnych regionach świata przez podmioty państwowe i niepaństwowe, w wyniku czego ludy te są stale narażone na przemoc fizyczną, psychologiczną i seksualną, a także na rasizm, wykluczenie, dyskryminację, przymusowe eksmisje, osadnictwo wywierające destrukcyjny wpływ, niezgodne z prawem lub przymusowe wywłaszczenia z ich tradycyjnych obszarów lub pozbawianie ich dostępu do zasobów, źródeł utrzymania i tradycyjnej wiedzy; mając na uwadze, że według ONZ przypadki naruszeń praw ludów tubylczych są częstsze niż 10 lat temu; I. mając na uwadze, że kobiety wywodzące się z ludów tubylczych napotykają utrudnienia w korzystaniu z praw w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, m.in. w postaci braku poradnictwa w tym zakresie, braku dostępu do odpowiednich usług i materiałów oraz ustawodawstwa zakazującego aborcji nawet w przypadku gwałtu, co skutkuje wysokim wskaźnikiem umieralności matek, dużą liczbą ciąż u nastolatek i rozprzestrzenianiem się chorób przenoszonych drogą płciową; J. mając na uwadze, że sprawcy łamania praw kobiet wywodzących się z ludów tubylczych są najczęściej bezkarni, przede wszystkim dlatego, że kobietom tym odmawia się prawa do środków ochrony prawnej, a poza tym brakuje mechanizmów monitorowania i danych segregowanych według kryterium płci; K. mając na uwadze, że państwa są ostatecznie odpowiedzialne za zapewnienie bezpieczeństwa, ochrony i praw ludów tubylczych, w tym a także autochtonicznych obrońców środowiska naturalnego i praw człowieka; L. mając na uwadze, że języki tubylcze na całym świecie wciąż znikają w alarmującym tempie, pomimo faktu, że języki są podstawowym elementem praw człowieka i podstawowych wolności oraz mają zasadnicze znaczenie dla zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że międzypokoleniowe przekazywanie wiedzy tubylczej ma kluczowe znaczenie dla podejmowania globalnych wyzwań związanych ze środowiskiem naturalnym; mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2016 r.(19) z prawie 6700 języków używanych obecnie na świecie 95 % prawdopodobnie całkowicie zniknie do końca tego stulecia, z czego zdecydowana większość języków zagrożonych to języki rdzenne; mając na uwadze, że państwa mają obowiązek ochrony i promowania języków ludów tubylczych oraz zapewniania tym ludom możliwości pełnego korzystania z ich praw kulturalnych; mając na uwadze, że państwa powinny inwestować w środki mające na celu zmianę stereotypów zakorzenionych społecznie; M. mając na uwadze, że w niektórych krajach znaczny odsetek ludów tubylczych wyemigrował do dużych ośrodków miejskich, co skutkuje poczuciem oderwania i utraty wartości kulturowych; mając na uwadze, że ich tradycyjna wiedza i praktyki nie są dostosowane do kontekstu miejskiego i współczesnej dynamiki rynku pracy, co naraża ich na ubóstwo oraz na nowe formy wykluczenia i dyskryminacji; N. mając na uwadze, że ludy tubylcze stoją w obliczu takich zagrożeń, jak skrajne ubóstwo, choroby i wysoki wskaźnik analfabetyzmu, niedostateczny dostęp do bezpiecznej i czystej wody, urządzeń sanitarnych, opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia i praw obywatelskich, w tym do uczestniczenia w życiu politycznym i do reprezentacji politycznej, a także większa skłonność do uzależnień i popełniania samobójstw wśród młodych ludzi; O. mając na uwadze, że kobiety w społecznościach tubylczych są w szczególny sposób marginalizowane ze względu na brak dostępu do opieki zdrowotnej, usług socjalnych i możliwości ekonomicznych, są dyskryminowane ze względu na płeć, pochodzenie etniczne i status społeczno-ekonomiczny, co prowadzi do wyższego odsetka śmiertelności, oraz padają ofiarą przemocy ze względu na płeć i zabójstw; mając na uwadze, że według ONZ przynajmniej jedna trzecia kobiet tubylczych doświadczyła w życiu gwałtu, a wskaźnik umieralności matek, ciąż wśród nastolatek i chorób przenoszonych drogą płciową, w tym HIV/AIDS, jest powyżej średniej; mając na uwadze, że kobiety często napotykają szczególne zagrożenia i przeszkody związane z płcią, które należy rozumieć z perspektywy przekrojowej; P. mając na uwadze, że nielegalny handel narkotykami w nieproporcjonalny sposób dotyka społeczności tubylcze, ponieważ wciąż rośnie popyt na narkotyki, a nielegalni producenci narkotyków coraz częściej wypierają społeczności tubylcze z tradycyjnie im przynależnych ziem; mając na uwadze, że ludy tubylcze są często fizycznie lub ekonomicznie zmuszane do uczestnictwa w handlu narkotykami, zwłaszcza w operacjach transportowych; mając na uwadze, że konflikty zbrojne pogłębiają militaryzację ziem należących do ludów tubylczych oraz prowadzą do naruszania praw człowieka i stosowania nadmiernej siły wobec społeczności tubylczych; Q. mając na uwadze, że wzrastający popyt na zasoby naturalne i coraz większe konkurowanie o nie napędzają „globalny wyścig po ziemię”, który w kilku krajach sprawia, że terytoria tradycyjnie zamieszkałe i wykorzystywane przez ludy tubylcze i społeczności lokalne są poddawane niezrównoważonej presji; mając na uwadze, że eksploatacja tych zasobów naturalnych przez sektor agrobiznesu, energetyki, drzewny i górniczy, a także inne sektory przemysłu wydobywczego, nielegalny wyrąb drzew, realizowanie dużych projektów infrastrukturalnych i w zakresie rozwoju, a także eksploatacja tych zasobów przez rządy i ludność lokalną stanowi jedną z głównych przyczyn długotrwałego konfliktu o własność gruntów i główną przyczynę zanieczyszczenia wody i gleby; R. mając na uwadze, że rozwoju nie można mierzyć wskaźnikami wzrostu, ale przede wszystkim wskaźnikami eliminowania ubóstwa i nierówności; S. mając na uwadze, że źle regulowana turystyka może mieć negatywne skutki kulturowe i ekologiczne dla tych społeczności, będąc w niektórych przypadkach czynnikiem zachęcającym do masowego wykupu gruntów rolnych; T. mając na uwadze, że masowemu wymuszonemu wykupowi ziemi przez przedsiębiorstwa prywatne towarzyszy zazwyczaj obecność prywatnych agencji ochrony lub oddziałów wojskowych, co prowadzi m.in. do nasilenia bezpośredniej i pośredniej przemocy na terytoriach ludów tubylczych, a tym samym bezpośrednio odbija się na społeczności, a szczególnie na osobach liderów społecznych i na kobietach; U. mając na uwadze występującą obecnie tendencję do militaryzacji niektórych rezerwatów i obszarów chronionych, które czasami pokrywają się z gruntami społeczności tubylczych i lokalnych, co prowadzi do poważnych przypadków łamania praw człowieka; V. mając na uwadze, że konflikty wewnętrzne w niektórych krajach dotyczą praw do gruntów i są przyczyną przymusowych wysiedleń społeczności tubylczych i lokalnych, umożliwiając tym samym masowy wykup gruntów rolnych i koncentrację posiadania ziemi; W. mając na uwadze, że masowy wykup gruntów rolnych to złożona kwestia, która wymaga kompleksowego rozwiązania na szczeblu międzynarodowym; mając na uwadze, że kwestię ochrony kobiet i dziewcząt wywodzących się z ludów tubylczych należy uwypuklać w sposób szczególny; X. mając na uwadze, że masowy wykup gruntów rolnych nie musi być wynikiem inwestycji zagranicznych, jako że mogą dopuszczać się go rządy i społeczności lokalne; Y. mając na uwadze, że w ostatnich czasach coraz częściej firmy prywatne oferują odszkodowania pieniężne kobietom, które padły ofiarą przemocy, w zamian za podpisanie rezygnacji z pozwania przedsiębiorstwa do sądu; mając na uwadze, że główna odpowiedzialność za zapewnienie przestrzegania międzynarodowych zobowiązań dotyczących poszanowania praw ludów tubylczych spoczywa na państwach, dlatego to one muszą być w pierwszym rzędzie odpowiedzialne za unikanie naruszeń oraz propagowanie ujawniania prawdy, wymierzania sprawiedliwości i zapewniania ofiarom zadośćuczynienia; Z. mając na uwadze, że niektóre ludy tubylcze na świecie postanowiły odrzucić kontakt ze światem zewnętrznym, żyją w dobrowolnej izolacji, nie mają możliwości obrony swoich praw i w związku z tym są szczególnie narażone w przypadku naruszania ich praw; mając na uwadze, że społeczności te znajdują się w najtrudniejszej sytuacji na świecie, a ich istnieniu szczególnie zagrażają poszukiwanie ropy naftowej, wylesianie, handel narkotykami, a także infrastruktura potrzebna do tych działań; AA. mając na uwadze, że członkowie wielu ludów tubylczych wciąż są ofiarami morderstw, egzekucji pozasądowych, okaleczania, tortur, gwałtów, arbitralnego zatrzymywania, napaści fizycznej, napastowania i zastraszania z powodu obrony swoich praw do terytoriów przodków i zasobów naturalnych, w tym dostępu do wody i żywności oraz do sanktuariów i świętych miejsc pochówku; AB. mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka pełnią główną i najbardziej kluczową rolę w obszarze zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza gdy chodzi o budowanie odporności społecznej, i należą do głównych podmiotów w dziedzinie pluralistycznych rządów demokratycznych; mając na uwadze, że obrońcy ci pracują na rzecz zapewnienia nie tylko praw przysługujących ich ludom, ale także na rzecz zrównoważenia środowiskowego i dziedzictwa przyrodniczego całej ludzkości; mając na uwadze, że autochtoniczni obrońcy praw człowieka i działacze pracują na rzecz umożliwiania swoim społecznościom udziału w procesach politycznych, integracji społecznej i umocnieniu gospodarczym oraz na rzecz demokratycznego i pokojowego zajmowania stanowiska w odnośnych krajach i w społeczności międzynarodowej; AC. mając na uwadze obserwowany w ostatnich latach niepokojący wzrost liczby zabójstw, ataków i innych form przemocy skierowanych przeciwko obrońcom praw człowieka i działaczom na rzecz praw człowieka, którzy należą do kluczowych podmiotów w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, w związku z obroną praw ludów tubylczych i społeczności lokalnych, praw z zakresu ochrony środowiska i prawa do ziemi; mając na uwadze, że – zdaniem Front Line Defenders – spośród 312 obrońców praw człowieka zamordowanych na świecie w 2017 r. 67 % walczyło o ziemię ludów tubylczych i broniło praw środowiskowych przed projektami wydobywczymi; mając na uwadze, że autochtoniczni obrońcy praw człowieka często napotykają systemową bezkarność sprawców ataków na nich; AD. mając na uwadze, że choć kobiety z ludów tubylczych stające w obronie praw człowieka pełnią ważną rolę, jeżeli chodzi o ochronę kobiet w społecznościach tubylczych, ich działalność poddaje się sankcjom karnym i bywały one celem przemocy w różnej postaci, w tym napastowania, gwałtów i morderstw; AE. mając na uwadze, że wdrażanie niewiążących programów w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i dobrowolnych regulacji wymaga usprawnienia w celu ochrony społeczności tubylczych i lokalnych przed przypadkami łamania praw człowieka, zapobiegania masowemu wykupowi gruntów rolnych i skutecznego zagwarantowania odpowiedzialności przedsiębiorstw; mając na uwadze, że brak mechanizmów kontroli i rozliczalności stanowi poważną przeszkodę dla skutecznego i właściwego środka zaskarżenia; AF. mając na uwadze, że wielu inwestorów i wiele przedsiębiorstw mających siedzibę w UE (oraz wiele innych) uczestniczy w setkach transakcji nabywania gruntów w Afryce, Azji i Ameryce Łacińskiej, co w niektórych przypadkach doprowadziło do łamania praw społeczności tubylczych i lokalnych; mając na uwadze, że podmioty mające siedzibę w UE mogą być w różny sposób zamieszane w naruszenia praw człowieka związane z masowym wykupem gruntów rolnych, na przykład poprzez prywatne i finansowe przedsiębiorstwa mające siedzibę w UE, które bezpośrednio lub pośrednio finansują masowy wykup gruntów rolnych, lub poprzez partnerstwa publiczno-prywatne; mając na uwadze, że w wielu przypadkach ich liczne odgałęzienia zagraniczne mogą utrudniać wykrycie bezpośrednich powiązań tych podmiotów z krajami pochodzenia; mając na uwadze, że nawet jeśli można ustalić te powiązania, istnieją poważne prawne i praktyczne przeszkody w dostępie do wymiaru sprawiedliwości i rozliczalności za pośrednictwem sądów UE i jej państw członkowskich, w tym w wyniku ograniczeń jurysdykcyjnych w sprawach dotyczących nieruchomości (w tym gruntów i zasobów naturalnych), poważnych ograniczeń dotyczących wartości dostępnego środka zaskarżenia i dostępności pomocy prawnej, a także trudności w wykazaniu odpowiedzialności spółki dominującej; AG. mając na uwadze, że większość gruntów w krajach rozwijających się jest zamieszkana, co naraża inwestycje i reputację przedsiębiorstw na ryzyko związane z prawem własności gruntów i znacznie podnosi ich koszty operacyjne podczas przekazywania gruntów w sytuacji konfliktu, bez uprzedniej zgody społeczności tubylczych i lokalnych oraz przy lekceważeniu ich praw; AH. mając na uwadze, że specjalny sprawozdawca ONZ ds. obrońców praw człowieka Michael Frost wskazał Amerykę Łacińską jako region budzący zaniepokojenie, gdzie „podmioty rządowe i korporacyjne są zamieszane w zabójstwa obrońców praw człowieka związanych ze środowiskiem naturalnym”; AI. mając na uwadze, że zgodnie z europejską konwencją praw człowieka obowiązek ochrony i zapewnienia prawa do środka odwoławczego ma zastosowanie zarówno do działań ekstraterytorialnych, jak i do działań krajowych o oddziaływaniu ekstraterytorialnym; mając na uwadze, że należy znacznie zwiększyć stopień zaangażowania UE i państw członkowskich w wypełnianie ich zobowiązań ekstraterytorialnych; AJ. mając na uwadze, że UE zapewnia wsparcie dla propagowania i ochrony demokracji i praw człowieka na całym świecie za pośrednictwem EIDHR, które stanowi uzupełnienie innych unijnych instrumentów pomocy zewnętrznej i jest udzielane głównie za pośrednictwem organizacji społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że za pośrednictwem mechanizmu protectdefenders.eu UE zapewnia szybką pomoc zagrożonym obrońcom praw człowieka, pomaga im zaspokoić najpilniejsze potrzeby oraz wzmacnia ich zdolności do wykonywania pracy w perspektywie średnio- i długoterminowej; AK. mając na uwadze, że międzynarodowe instytucje finansowe mają do odegrania kluczową rolę w zapewnieniu, by finansowane przez nie projekty nie wiązały się z naruszeniami praw człowieka i praw środowiskowych ludów tubylczych, ani nie przyczyniały się do takich naruszeń; mając na uwadze, że na wielonarodowych korporacjach spoczywa odpowiedzialność za to, aby w związku z ich działalnością i/lub w ramach ich łańcuchów dostaw nie dochodziło do naruszania praw człowieka ani praw środowiskowych, w szczególności praw ludów tubylczych; AL. mając na uwadze, że UE jest największym darczyńcą pomocy rozwojowej na świecie, z której znaczna część przekazywana jest Afryce; mając na uwadze, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych i Komisja muszą prowadzić obszerne kontrole wykorzystywania środków przez beneficjentów z krajów trzecich dzięki przywiązywaniu priorytetowego znaczenia do kwestii poszanowania praw człowieka w ich polityce udzielania pomocy; AM. mając na uwadze, że ludy tubylcze w Europie wciąż doświadczają marginalizacji, dyskryminacji i wykluczenia społecznego, z czym należy walczyć, stosując podejście oparte na prawach człowieka; 1. apeluje do UE, państw członkowskich i ich partnerów będących członkami społeczności międzynarodowej o podjęcie wszelkich niezbędnych środków mających na celu pełne uznanie, ochronę i wspieranie praw ludów tubylczych, w tym ich gruntów, terytoriów i zasobów; z zadowoleniem przyjmuje pracę społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych w tym zakresie; 2. zwraca się do UE o zapewnienie, by każda polityka w zakresie rozwoju, inwestycji i handlu opierała się na poszanowaniu praw człowieka ludów tubylczych zapisanych w traktatach i konwencjach dotyczących praw człowieka oraz w aktach podstawowych dotyczących w szczególności praw ludów tubylczych; 3. wzywa wszystkie państwa, w tym UE i jej państwa członkowskie, aby podjęły wszelkie niezbędne kroki w celu skutecznego wykonania postanowień zawartych w Konwencji MOP nr 169 dotyczącej ludności tubylczej i plemiennej(20), oraz przypomina, że wszystkie państwa ratyfikujące są zobowiązane do opracowania skoordynowanych i systematycznych działań mających na celu ochronę praw ludów tubylczych; 4. apeluje do wszystkich państw, które jeszcze nie ratyfikowały konwencji MOP nr 169 dotyczącej ludności tubylczej i plemiennej, a w szczególności do państw członkowskich UE, aby to uczyniły; ubolewa nad faktem, że do tej pory tylko nieliczne państwa członkowskie ratyfikowały konwencję; wzywa UE, aby w ramach dialogu politycznego i na temat praw człowieka, prowadzonego z krajami trzecimi, nie szczędziła wysiłków na rzecz zachęcania do ratyfikacji konwencji MOP nr 169, Konwencji ONZ o prawach dziecka oraz Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, do przyjęcia ich protokołów fakultatywnych oraz do utrzymania w mocy Deklaracji praw ludów tubylczych; 5. dostrzega, że poczyniono postępy w uznawaniu praw ludów tubylczych oraz że społeczeństwo obywatelskie jest coraz bardziej świadome ich sytuacji; dostrzega wkład UE w tym zakresie; zwraca jednak uwagę na fakt, że kwestia ta jest wciąż prawie nieobecna w strategiach politycznych UE, w tym w negocjacjach w sprawie umów o handlu i współpracy; 6. wzywa UE i państwa członkowskie do stworzenia warunków do realizacji celów określonych w Deklaracji praw ludów tubylczych ONZ, a także do zachęcania partnerów międzynarodowych, aby przyjęli i w pełni wdrożyli tę deklarację; 7. zwraca uwagę na rolę diaspor, polegającą na pośredniczeniu i przekazywaniu wiedzy ludom tubylczym;
|
![]()
|
Dodaj komentarz